از لحظه‌ی ورود مهمان تا آماده‌شدن دوباره‌ی واحد، چه اتفاقی در مجموعه‌ی شما می‌افتد؟
میزبان، عملیات واقعی ساختمان را بین کال‌سنتر، مهماندار، کارپرداز، تأسیسات، تأمین و مهمان به یک جریان واحد تبدیل می‌کند.
بیشترین خطای عملیاتی زمانی رخ می‌دهد که اطلاعات از یک مرحله به مرحله‌ی بعد منتقل نشود. میزبان هر مرحله را به مرحله‌ی بعد وصل می‌کند.
کال‌سنتر با فیلتر منطقه، ظرفیت، قیمت و آماده‌بودن، واحدی را می‌فروشد که واقعاً قابل تحویل است.
مهمان مدرک و رسید را از قبل می‌فرستد و قوانین را می‌پذیرد؛ مهماندار دم در فقط تحویل می‌دهد و امضا می‌گیرد.
همراه اقامت مهمان: مسیریابی، وای‌فای، قوانین، تمدید و گزارش مشکل، بدون تماس‌های تکراری.
هر وسیله سالم، آسیب‌دیده یا مفقود ثبت می‌شود و واحد خودش به صف آماده‌سازی می‌رود.
شش محور بزرگ و قابل لمس به‌جای فرم سی‌خطی؛ زمان تقریبی آماده‌شدن برای کال‌سنتر و مهمان بعدی دیده می‌شود.
خرابی مستقیم به کارتابل تأسیسات و کسری به کارتابل تأمین می‌رود؛ با مسئول، مهلت و عکس.
واحد فقط وقتی آماده است که واقعاً آماده باشد: نظافت تمام، خرابی رفع و تأییدشده، هیچ مانعی باز نیست.
همان لحظه که واحد آماده شد، روی تقویم و جست‌وجوی کال‌سنتر قابل فروش است و مهمان بعدی پیامک می‌گیرد.
میزبان عملیات پراکنده‌ی اقامتگاه را به یک سیستم قابل مشاهده، قابل پیگیری و قابل کنترل تبدیل می‌کند. راحت‌شدن کار مهماندار نتیجه‌ی این معماری است، نه هدف آن.
بدانید الان در هر ساختمان چه خبر است.
اشغال، واحدهای آماده‌ی تحویل، در تعمیر و خارج از سرویس، تخلیه‌های دیرکرده و پرونده‌های بحرانی در یک صفحه.
مدارک، پرداخت، امضا و رویدادهای اقامت قابل پیگیری باشند.
اگر فردا بپرسید چه کسی، چه زمانی، در کدام واحد بوده و چه مدرکی ثبت شده، جواب در سیستم است.
واحد خالی، لزوماً واحد قابل فروش نیست.
شب‌های از دست‌رفته به‌خاطر خرابی، واحدهای بلااستفاده و تأخیر در آماده‌سازی با عدد واقعی دیده می‌شوند.
هر تغییر مهم، زمان و مسئول دارد.
چه کسی، چه زمانی، روی چه چیزی، چه تغییری داد؛ تمدیدها، جابه‌جایی‌ها و تغییر قیمت‌ها ردپا دارند.
به‌جای تماس با چند نفر، روی نقشه ببینید ظرفیت واقعی شما کجاست.
انتخاب موقعیت ساختمان با جست‌وجو و لمس نقشه، بدون عرض و طول جغرافیایی؛ نقشه‌ی نشان یا OpenStreetMap.
میزبان یک داشبورد واحد برای همه نیست. پیچیدگی در هسته‌ی سیستم می‌ماند و هر نفر فقط همان چیزی را می‌بیند که برای کارش لازم دارد.
«بگو الان در کل مجموعه چه خبر است و کجا باید تصمیم بگیرم.»
نگار شریفی · مدیر عملیات
در یک نگاه می‌بیند الان چه خبر است، کجا مشکل هست و پول کجا ممکن است نشت کند؛ ساختمان‌ها، آدم‌ها و قواعد را تعریف می‌کند.
یک لینک، از اولین پیام تا تخلیه. مهمان فقط می‌بیند اقامتش در چه وضعیتی است و چه کاری می‌تواند بکند.
میزبان فقط ثبت اطلاعات نیست. هر مشکل یک پرونده است با صاحب، مهلت و تأیید نهایی؛ کسی لازم نیست یادش بماند.
چه اتفاقی، کجا، یک عکس یا پیام صوتی.
سیستم تیم، اولویت، مسئول و مهلت را خودش تعیین می‌کند.
تأسیسات «شروع تعمیر» و «تعمیر شد» می‌زند؛ تأمین از انبار برمی‌دارد یا می‌خرد.
کارپرداز رفع را تأیید می‌کند یا دوباره باز می‌کند؛ پرونده‌ی عقب‌افتاده خودش به مدیریت خبر می‌دهد.
یک مسیر مشخص به‌جای توضیح طولانی. هر قدم تصویر واقعی همان لحظه است؛ روی هر قدم بزنید یا بگذارید خودش جلو برود.
۱ · نمای کلی
۲ · ساختمان
۳ · مهمان
۴ · عملیات
۵ · مدیریت
یک روز کاری واقعی در چهار ساختمان و ۲۸ واحد، از نگاه هفت نفر. هر لحظه به آموزش همان کار وصل است.
بعد از روایت، آموزش. هر راهنما بر اساس کار واقعی همان نقش نوشته شده: یک تور متحرک و بعد قدم‌به‌قدم با تصویر واقعی.
شروع آموزشنه. QR یا لینک پیامک، صفحه‌ی همراه اقامت را در مرورگر باز می‌کند. ورود با موبایل و کد ۶ رقمی اقامت هم ممکن است.
بله. صفحه‌ی او فقط می‌گوید الان چه کاری دارد، با دکمه‌های بزرگ و متن کم. گزارش مشکل با سه لمس و یک عکس یا پیام صوتی تمام می‌شود.
هر نقش فقط همان را می‌بیند که برای کارش لازم است: تأسیسات رزرو و مهمان نمی‌بیند، مهمان فرایند داخلی را نمی‌بیند و کارپرداز فقط ساختمان‌های تحت پوشش خودش را.
روی سرور خود شما. مدارک، رسیدها و امضاها فقط با بررسی دسترسی نمایش داده می‌شوند و هر اقدام مهم در گزارش فعالیت ثبت می‌شود.
محدودیتی در تعداد نیست. هر ساختمان واحدها، مهمانداران و چک‌لیست خودش را دارد و یک کار دوره‌ای می‌تواند برای همه‌ی ساختمان‌ها تعریف شود.